NECATİ YILDIRIM
Değerlendirme — Türkiye’de emekliler, artan enflasyon, yükselen gıda fiyatları ve kira krizinin gölgesinde yaşam mücadelesi verirken hükümet kanadından gelen bazı açıklamalar kamuoyunda derin rahatsızlık yaratmaktadır. Emekli maaşlarının açlık sınırının altında kalması, sosyal desteklerin yetersizliği ve refah payının sınırlı tutulması eleştirilirken, özellikle bazı siyasi aktörlerin kullandığı ifadeler tepkilerin odağına yerleşmiştir.
Son dönemde kamuoyuna yansıyan “Emekliler şükretsin” söylemi, emeklilerin yaşadığı ekonomik gerçeklikle örtüşmediği gerekçesiyle geniş kesimler tarafından eleştirilmiştir. Emekliler, yıllarca çalışıp prim ödemelerine rağmen bugün temel ihtiyaçlarını dahi karşılayamaz hale geldiklerini ifade etmektedir.
“Şükret” Söylemi Sosyal Devlet Anlayışıyla Çelişiyor
Sosyal devlet ilkesi, yurttaşların insanca yaşam koşullarına erişimini güvence altına almayı amaçlar. Ancak emeklilere yönelik “şükretme” çağrıları, bu ilkenin zedelendiği yönünde yorumlara neden olmaktadır. Emekliler; maaş artışlarının enflasyon karşısında eridiğini, sağlık ve barınma giderlerinin karşılanamaz hale geldiğini vurgularken, bu tür söylemlerin empati yoksunu olduğu görüşü hâkimdir.
Uzmanlara göre, emeklilerin talepleri bir “lütuf” değil, anayasal ve hukuki bir haktır. Bu nedenle kullanılan dil, yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda toplumsal adalet ve onur meselesi olarak değerlendirilmektedir.
Emekliler geçim sıkıntısı nedeniyle temel ihtiyaçlarından feragat ederken, bu tür iddiaların gündeme gelmesi “çifte standart” eleştirilerini beraberinde getirmiştir. Toplumun geniş bir kesimi, yöneticilerden daha dikkatli, daha sorumlu ve örnek bir tutum beklemektedir.
“Emekliler Ölmüyor, Uzun Süre Maaş Ödüyoruz” Sözü Büyük Tepki Topladı
Kamuoyunda infial yaratan bir diğer konu ise, bazı açıklamalarda emeklilerin uzun yaşamasının devlet için mali yük olarak ifade edilmesidir. “Emekliler ölmüyor, uzun süre maaş ödemek zorunda kalıyoruz” şeklinde yorumlandığı iddia edilen bu yaklaşım, insan hayatını ekonomik bir kaleme indirgediği gerekçesiyle sert biçimde eleştirilmiştir.
Bu tür ifadeler, emeklilerin birer “maliyet unsuru” gibi görülmesi algısını güçlendirmiş, sosyal devlet anlayışının aşındığı yönündeki kaygıları artırmıştır.
Emekliler Ne İstiyor?
Emeklilerin talepleri son derece nettir:
- En düşük emekli maaşının insanca yaşam düzeyine yükseltilmesi
- Maaş artışlarının gerçek enflasyona göre belirlenmesi
- Sağlık, barınma ve gıda desteklerinin artırılması
- Emeklilerin siyasi söylemlerde aşağılanmaması ve ötekileştirilmemesi
- Sosyal devlet ilkesine uygun, kalıcı çözümler üretilmesi
Bu talepler, yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda insan onuruna yakışır bir yaşam isteğinin ifadesidir.
Toplumsal Güven ve Siyasetin Sorumluluğu
Siyaset kurumu, toplumun tüm kesimlerine karşı sorumluluk taşır. Emekliler, bu ülkenin üretimine yıllarca katkı sunmuş, vergisini ve primini ödemiş yurttaşlardır. Kullanılan dil, sergilenen yaşam tarzı ve alınan kararlar, toplumsal güveni doğrudan etkilemektedir.
Kamuoyuna yansıyan tartışmalı açıklamalar ve iddialar, yalnızca bireysel değil, siyasal kurumların itibarını da ilgilendirmektedir. Bu nedenle şeffaflık, hesap verebilirlik ve empati, her zamankinden daha büyük önem taşımaktadır.
Sonuç: Emekliler Yük Değil, Bu Ülkenin Hafızasıdır
Emekliler yok sayılmak değil, saygı görmek istemektedir. Geçim mücadelesi veren milyonlarca insanın taleplerini görmezden gelen politikalar ve incitici söylemler, toplumsal huzuru zedelemektedir.
Unutulmamalıdır ki emekliler bir “yük” değil, bu ülkenin emeği, hafızası ve temel direklerinden biridir. Sosyal adaletin sağlanması, yalnızca emekliler için değil, tüm toplumun geleceği için zorunluluktur.
Bu yazı bir değerlendirmedir. Emekli aylıklarına ilişkin resmî bilgiler: SGK. İlgili: Emekliler geçim sıkıntısına isyan etti.
